اي
قلب بي شرم ! مبادا به مهربانيهاي قاب آسماني او عادت كني ، مبادا با
تپشهاي كبود و ننگين خود دوباره فتنه عاشقي بر انگيزي . تو هميشه محكوم به
مرداب خموشي هستي اي قلب بي شرم!
#
يكي رادوست مي دارم
#
ولي افسوس او هرگز نمي داند
#
نگاهش مي كنم شايد
#
بخواند از نگاه من
#
كه او را دوست مي دارم
#
ولي افسوس او هرگز
#
نمي خواند
#
يكي را دوست مي دارم
#
به برگ گل نوشتم من
#
كه او را دوست مي دارم